γράφει ο Νίκος Σουγλέρης….
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ Π. ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ
1933-2026.
“Έφυγε” από κοντά μας ο ιατρός και κλινικάρχης Μάκης ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ,
μία από τις πιό σημαντικές προσωπικότητες της Πάτρας στο χώρο της Υγείας.
Με καταγωγή από το Λευκάσιο Καλαβρύτων σπούδασε πρώτα στην Οδοντιατρική και κατόπιν στην Ιατρική Αθηνών, πήρε την ειδικότητα του χειρουργού και εργάστηκε σε μεγάλα νοσοκομεία της Αθήνας μεταξύ των οποίων το Ιπποκράτειο και το Λαϊκό.
Όταν επέστρεψε στην Πάτρα ανέλαβε την ιδιωτική κλινική “Πρωτόκλητος”, Κανακάρη και Βότση, την οποία είχε ιδρύσει ο πατέρας του Παναγιώτης το 1933.
Διακεκριμένος χειρουργός ο ίδιος διέπρεψε και ως ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ κλινικάρχης της γενιάς του στην Αγαπημένη μας Πάτρα προσφέροντας σημαντικό έργο στην Δημόσια Υγεία και στην Πατραϊκή κοινωνία.
Διακρίθηκε όχι μόνο για τις γνώσεις του αλλά και για την βαθιά του πίστη πως υπηρετούσε ένα Λειτούργημα στο οποίο αφιερώθηκε ψυχή τε και σώματι.
Ο Γεράσιμος Ρηγόπουλος δεν προσέφερε όμως μόνο ως Ιατρός.
Υπήρξε και ένας υπόδειγματικός οικογενειάρχης.
Με την αγαπημένη του σύζυγο Άννα Σπηλιωτακάρα, ιατρό και επί πολλά χρόνια διευθύντρια του Αιματολογικού στο Γ.Ν . ΠΑΤΡΏΝ “Άγιος Ανδρέας”, απέκτησαν τρία παιδιά.
Την Ασπασία, ιατρό Ακτινολόγο, Διοικήτρια του “Καραμανδάνειου” Νοσοκομείου Παίδων της Πάτρας, τον Θανάση, Χειρουργό Ουρολόγο- Ανδρολόγο και τον Παναγιώτη, ιατρο Ψυχολόγο.
Ευτύχησαν επίσης να αποκτήσουν τρία εγγονάκια.
Ο εκλιπών υπήρξε ένας δραστήριος άνθρωπος με πλούσια κοινωνική προσφορά.
Βαθιά συνδεδεμένος με τον τόπο καταγωγής του, υπήρξε πρόεδρος του Παγκαλαβρυτινού Συλλόγου με συνεχείς θητείες.
Είχε όμως αδυναμία και στην περιοχή του Ρωμανού και επί πολλά χρόνια υπήρξε Πρόεδρος στον Α.Ο. Ρωμανός.
Ο Γεράσιμος Ρηγόπουλος “έφυγε” στα 93 του, πλήρης ημερών, μας άφησε όμως πλούσια παρακαταθήκη κοινωνικής προσφοράς.
Επιτρέψτε μου τώρα, φίλοι μου, μία προσωπική πινελιά συγκίνησης καθώς ο εκλεκτός αυτός άνθρωπος υπήρξε φίλος του πατέρα μου (και δικός μου). Μας ενώνουν επίσης δεσμοί ΄κουμπαριάς καθώς είχε βαφτίσει την κόρη της αδερφής μου με νονά τη μικρή τότε Ασπασία. Με την οποία Ασπασία μας ενώνει πολύχρονη σχέση οικογενειακής φιλίας, σεβασμού και εκτίμησης.
Καλό σου Ταξίδι,
Α
ΓΑΠΗΤΕ μας γιατρέ
ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ.
